โอว นี่อะไรกันเนี่ย เห็นพี่ๆ เขาแปะให้ดูกัน โฮ่ๆๆๆ

เราก็ลองสมัครมั่งเลยละกัน ฮาๆๆ

ยังไม่ได้ตัดสินใจเลยว่าจะเอาไงกับ blog นี่ดี

ตกลงมันคล้ายๆ สมุดบันทึกใช่ไหม ok งั้นก็ไม่มีปัญหา

มาดูกันซิว่า เราจะบันทึกอะไรไว้บ้าง ยิปปี้ >.<

วันนี้ขยัน เย้ >.<

แบบว่า ent ได้ วิศวะคอม ลาดกระบัง อยู่มาเทอมนึง อยากเล่าอะไรบ้าง ^^

หลังจากที่ผ่านชีวิตขาสั้น หัวเกรียน ช่วงสุดท้ายมา จากที่มีอาจารย์ คอยเช็คชื่อ

คอยไล่จับคนโดดเรียน ก็เข้าสู่ชีวิต เสรีในรั้วมหาลัย บางวิชา จะเข้าไม่เข้า ก็ไม่มีใครว่า

เข้ามาวันแรกๆ ก็จะเจอ พี่ๆ ที่แสนใจดี แต่ต้องเก๊กหน้าดุ คอยดูแลเรื่อง Cheer

และดูแลระเบียบวินัย ให้กับน้องใหม่ แต่ที่นี่ก็ดีนะครับ เชียร์ เราไม่เข้าเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรมาก

เรื่องการเดินทางก็ไม่ได้ลำบากอะไร จากที่นี่ไปสยาม แค่ 11 บาท ก็ถึงแล้ว

แต่เรื่องเวลาน่ะเหรอ แหะๆ ^^ ชั่วโมงครึ่งได้ กระมัง ครับ ก็เพราะว่า

ที่นี่มีสถานีรถไฟผ่ากลาง มหาลัยเลย ครับ ดังนั้น เราสามารถเข้าตัวเมืองได้ด้วยราคา 6 บาท

ที่เหลือ ก็ต่อรถเมล์เอา ^^! ส่วน การมาด้วยรถ เราสามารถมาได้ทาง มอเตอร์เวย์ ครับ

พอถึงทางแยก แถวๆ ร่มเกล้า ก็เลี้ยวซ้ายออกมา แล้วก็หาทางเลี้ยวลอด มอเตอร์เวย์ไปอีกฝั่ง

เอ่อ -_-! ผมว่าดูแผนที่เอาก็ได้นะครับ จอมหลงทางอย่างผมคงนำทางไม่เก่ง >.<

ครับ จากเรื่อง การเดินทางก็ต่อด้วย ความเป็นอยู่ นะครับ

ร้านกับข้าวที่ พระจอมเกล้า ลาดกระบัง เนี่ย ส่วนใหญ่ ถือว่าใช้ได้ครับ

อาจจะไม่มีร้านหรูๆ แบบ แถวๆ จุฬา ก็ตาม ร้านข้าวส่วนใหญ่ ก็จะเป็นตามสั่ง ก๋วยเตี๋ยว

ข้าวขาหมู ข้าวมันไก่&ไก่ทอด ครับ ร้านพวกนี้ จะอยู่ แถวๆ ซอยข้างๆ คณะวิศวะ ครับ

ก็ แถวๆ หอผมเองล่ะ^^! บริเวณนี้เขาจะเรียกว่า ซอย เกกี ครับ

อันที่จริง ถ้าเราไม่ใช่คนชอบไปไหน อยู่แถวๆ นี้ ก็พอได้ครับ มีร้านการ์ตูน ร้านเกมส์ ร้านเน็ต ร้านข้าว

ร้านซักผ้า Mini Mart ร้านเช่า VCD ร้านซ่อมมอไซด์ ร้านซ่อมจักรยาน พอใช้ชีวิตอยู่ได้ไม่น่าเบื่อเลย

และก็ยังมีโซน หอพักอีกนะครับ คือ ออกไปแถวๆ ตลาดหัวตะเข้ เรียกว่าซอยจินดา ครับ

แถวๆ นั้น จะมีสีสันกว่าแถวๆ ซอยเกกี ครับ มี Top Super Market ด้วย >.<

อาหารการกินก็มีหลากหลายกว่า รู้สึกว่า หอแถวๆ นั้นห้องจะกว้างกว่าด้วยครับ ^^

แล้วก็ แถวๆ ที่ทำการไปรษณีย์ ลาดกระบังครับ ตรงนั้น เรยก หอไปรษณีย์ แต่ผมไม่เคยไปแถวนั้น ^^!

เอาล่ะครับ กลับมาแถวๆ ที่ผมอยู่ ครับ เทอมแรก ก็ตื่นเต้นล่ะ เอ เราจะอยู่ยังไงดี

ข้าวจะกินยังไง ผ้าจะซักยังไง และอีกสารพัด ที่ปกติอยู่บ้าน หม่ามี๊ จัดการให้หมด ^^!

และแน่นอนครับ อากาศ ช่วงนี้ เปลี่ยนแปลงได้ง่ายจริงๆ อย่างเช่น เมื่อเช้ายังฝนตกอยู่เลย

บ่ายนิดๆ แดดเปรี้ยงๆ เลย -_-!! แน่นอนครับ หน้าฝน ยังไงก็หนีไม่พ้นไฟดับ -_-!!

มีไฟฉายไว้สักอันก็ดีนะครับ

ส่วนเรื่องกับข้าว มีให้เลือกอยู่ 2 ที่ครับ อย่างแรกคือ กินในโรงอาหาร

กับอย่างที่ 2 คือกินแถวๆ หอ ครับ

ซึ่งถ้าเลือกอย่างแรกนะครับ ร้านส่วนใหญ่จะขายถึงประมาณ 6 โมงเย็น

หรือบ้างร้านเย็นหน่อยก็ 1 ทุ่ม ซึ่งราคา นั้นก็จะถูกกว่าข้างนอก(มั้ง)

ส่วนถ้าเลือกอย่างที่ 2 นะครับ ก็จะมีขายตั้งแต่ช่วงบ่ายๆ ครับจนถึงตี สอง ตีสาม

อาหารก็จะคล้ายๆ กันครับ สำหรับคนที่ปกติที่บ้าน กินข้าวหอมมะลิ

หรือคนที่มาจากทางเหนือ ผมแนะนำว่ากินพวก อาหารเส้นๆ ไปก่อนดีกว่าครับ

เพราะข้าวที่นี่หลายร้านเขาจะใช้ข้าวแข็ง อาจจะทานลำบากสำหรับบางคน

เรื่อง การซักผ้านะครับ จะมีเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญบริการอยู่ หลายๆ หอ

และมีร้าน ซัก อบ รีด ด้วยครับ เทอมแรก เรียน เชียร์ รับน้อง กิจกรรมอะไรมากมาย

แป๊บๆ ก็สอบกลางเทอม แล้ว อ่านหนังสือตุนไว้บ้างก็ดีครับ ช่วงครึ่งเทอมแรก

ยังเป็นของง่ายๆ อยู่ แต่พอครึ่งเทอมหลัง นี่ยากซะแล้ว >.<

ส่วนเรื่องรับน้อง คงไม่ต้องห่วงว่าจะได้ทำอะไรแผลงๆ ครับ ที่นี่เขาเน้นไปที่

การสังสรรค์กับพี่ๆ เพื่อนๆ ซะมากกว่า ^^! ฮาๆๆ

ครับ ก็ส่วนใหญ่ ก็คงจะเป็นประมาณนี้ ขอจบ อันนี้ก่อนดีกว่า ไปหามื้อเที่ยงคืนกินก่อนล่ะครับ แหะๆ ^^!

แหะๆ สืบเนื่องจาก ครั้งที่แล้วน่ะล่ะครับ ความเป็นอยู่ สภาพแวดล้อม แล้วต่อมาก็ต้องนี่ล่ะ

เจ้าจักรยานคันโปรด พาหนะ คู่ชีพ ฮาๆๆ ^^!

เอ่อ ก่อนอื่นเลยฮะ เคยมีพี่ๆ บอกผมว่า รถเขาหายเทอมละคัน เลยทีเดียว

ดังนั้น วันนี้ผมก็เลยมาเสนอวิธีการเลือกจักรยาน มาใช่ที่นี่โดยไม่ต้องห่วงว่าจะหายนะครับ

เอาล่ะ เริ่มเลยดีกว่า ขึ้นแรก ครับ เลือกรถ เดี๋ยวนี้รถมีให้เลือกเยอะแยะเลย เสือภูเขา หลายยี่ห้อ

มีเกียร์ มี option อะไรต่างๆ มากมาย หรือ จักรยานหรูๆ อีกเพียบนะครับ แต่ ... ที่ผมพูดมาน่ะ

ไม่ต้องไปดูหรอกครับ เอามาล่ะก็คงหาย ฮาๆๆ ^^!! ถ้าใครเคยดูเรื่องแฟนฉัน แล้วลองสังเกตุ

ดูจักรยานที่เด็กๆ ในเรื่องเขาขี่กันนะครับ BMX มั้งถ้าจำไม่ผิด ลองไปหาคล้ายๆ แบบนั้นมาก็พอครับ

ไม่ต้องมีอะไรหวือหวา สวยงามมากมาย เอาแค่ให้มันไปได้เร็ว และ สบายกว่าเดินเอาก็พอครับ

หายทีจะได้ไม่ต้องเสียดาย ถาหาตามร้านจักยานไม่เจอ นะครับ ลองไปหาดูตามร้านของเก่าครับ

ร้านของเก่าที่ว่าไม่ใช่พวกร้านขาย วัตถุโบราณ หรือ พวกของ แอนทิค นะครับ -_-!!

แต่หมายถึงร้านที่เขารับซื้อ เหล็ก ขวด กระดาษ หรืออะไรพวกนั้นน่ะครับ ซึ่งก็น่าจะมีจักรยานอยู่

เอาล่ะ ถ้าเราซื้อจากร้านของเก่ามาล่ะก็ ไม่ต้องเอาไปทำสีใหม่นะครับ ^^! เอาไปซ่อมให้มันขี่ได้ก็พอ

เอาล่ะ เมื่อเราได้จักรยานคู่ชีพมา 1 คัน ซึ่งจะอยู่กับเรานานแค่ไหนก็ไม่รู้ล่ะ ^^! เราก็ต้องมีโซ่ครับ

โซ่เอาไว้ล็อคจักรยานนั่นเอง ครับ แน่นอนว่า จักยานต่อให้เก่าแค่ไหน ถ้าจอดไว้ไม่ล็อค

ยังไงก็คงมีคนมาขับของเราไปแน่ๆ โซ่ ก็มีหลายแบบครับ แบบรหัส แบบกุญแจ แบบรหัสและกุญแจ

ครับ พ่อของผมเขาแนะนำมาว่า ใช้แบบรหัสและกุญแจ น่าจะดีกว่า เพราะ ลืมอย่างใดอย่างหนึ่งก็ยังเปิดได้

เอาล่ะ เลือกแต่แบบก็ไม่ค่อยได้ ต้องดู เรื่องตัวเนื้อโซ่ด้วยครับ หาแบบที่โซ่ หนาๆ ใหญ่ๆ เลยก็ดีครับ

ถ้าใครสามารถหาแบบที่เขาใช้ให้ช้างลากท่อนซุ่งในป่า มาใช้ได้จะดีมากๆ ครับ ของผมหาแบบนั้นไม่ได้

แต่ก็เกือบๆ แหะๆ ^^! ตอนนี้รถผมยังไม่หายเลย ... (คงจะมีคนขโมยอยู่หรอก เอาไปขายเป็นเศษเหล็กยังไม่คุ้มค่าน้ำมันเลย)

หวังว่าคงจะพอช่วยคนที่ประสบปัญหาจักรยานหายได้บ้างนะครับ แหะๆ ^^@