journey

ก่อนอื่น ... ROLC คืออะไร
ROLC ย่อมาจาก Ragnarok Online Lover Club
หรือที่เรียกกัน แบบทั่วๆ ไปว่า ประธาน serv
ซึ่งภายหลัง ได้เพี้ยนมาเป็น Ragnarok Orc Lady Club -_-
( มุข น่ะครับ ขำหน่อยก็ดีนะครับ )

แล้ว ROLC มีหน้าที่อะไร
ROLC นั้น มีหน้าที่เป็นตัวแทนของ player ในแต่ละ server
ในการ นำเสนอเรื่องราวต่างๆ ในที่ประชุม ROLC ซึ่งจะมี
เจ้าหน้าที่จาก บริษัท AS เข้ามาร่วมประชุม ด้วย

จะเป็น ROLC ได้อย่างไร
ROLC แต่ละรุ่นจะมีวาระอยู่ 6 เดือนครับ พอหมดวาระ ก็เลือกตั้งใหม่
โดย สามารถลงคะแนนเสียงได้เฉพาะ ID ที่เติมเงินแล้ว ครับ
คนที่ได้รับคะแนน vote สูงสุดของ serv นั้น ก็จะได้เป็นประธาน
ส่วนคนที่ได้ ที่ 2 ก็จะเป็นรองประธานครับ

เข้าเรื่อง กันดีกว่า

ประธาน serv รึ ก็น่าสนดีอยู่หรอก ลองดูมั่งดีกว่า ... พอลงสมัครก็ต้องหาเสียงสินะ
หาเสียง ตามเว็บบอร์ด ก็ มี feedback ไล่บอท anti โปรแกรมโกงต่างๆ
แต่พอเข้าไปหาเสียงในเกมส์ ... เจอแต่ เป็นแล้ว อย่าแบนผมน้า ฯลฯ
อ้าว มันคนละทิศทางกันเลยนี่นา เอาไงดีล่ะเนี่ย ถึงตอนนี้ ก็เลยตัดสินใจว่า
ขอทำหน้าที่ปกป้อง สิทธิ์ของผู้เล่นที่พึงได้รับ ดีกว่า แฮะ ... พอหมดผล vote
ได้เป็นรองประธานแฮะ ... มีคนลงสมัคร 3 คน เราได้ที่ 2 เหอ เหอ
ประชุมครั้งแรก ... รู้สึกว่า เฮ้ นี่มันอะไรกัน ความจริงใจในการ ดูแลผู้เล่น
ของบริษัทนี้ มันไปไหนกันหมดเนี่ย แย่แฮะ แย่จริงๆ ... แต่เป็น ROLC ก็ใช่ว่าจะสบาย
login ตัวในหน้าที่เข้าไป .. ถึงมันจะเป็น ID เล่นฟรี ก็เถอะ แต่ข้อจำกัด
ของการใช้งาน ID นั้นกลับมีมากมาย ทุกครั้งที่ login ก็คือไม่ได้เข้าไปเล่น
แต่เราต้องเข้าไปดู ความเรียบร้อยของ server ถ้าผู้เล่นมีปัญหาอะไร
ก็ต้องช่วยแก้ ... คนด่ากัน เราก็ต้องห้าม โดนแฮค ทำไง เราก็ต้อง ชี้แจง
เจ้าของร้าน แฮค ของลูกค้า แล้วปิดร้านหนี ทำไง ก็ต้อง อธิบาย -_-!!
หนักๆ เข้าอย่างมาก ก็ ขอ GM ออกมาช่วย แล้วเราก็ชิ่ง ฮ่าๆๆๆ
รู้สึก ไม่ค่อยต่างจาก อาสาเป็น เบ๊ AS เลยแฮะ ._.! แต่เขาก็มี event น่าสนนะ
อย่างพวก RO เพื่อน้อง ที่ไปแจกของ ตามชนบท ฯลฯ

แต่ว่าการทำหน้าที่ในห้องประชุม ROLC นั้นก็ลำบาก อยู่พอดู
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ ลิขสิทธิ์ ของ เกมส์ ที่ทำให้ไม่สามารถ ทำอะไรหลายๆ อย่างได้
รวมไปถึง นโยบาย ของบริษัท ในบางส่วนที่ ไม่ค่อยแฟร์ กับลูกค้า
แทบจะทุกครั้ง เรื่องที่เสนอเข้าไป จะต้องนำเสนอผ่านทางเกาหลีก่อน
และไม้ตายเด็ดของ AS ก็มี 2 แบบคือ มันขัดกับนโยบายของผู้บริหาร
กับ เกาหลีไม่ให้ ... -_- แต่การทำงาน แบบนี้ ก็ทำให้เราได้พอรู้อะไรมาอยุ่บ้าง
เช่น "คนที่ทุกคนคงเดาออกว่าใคร" ... ( เดาให้ถูกละกัน เหอ เหอ )
เคยเรียก ผู้ให้บริการเกมส์ online ต่างๆ ไปพบแล้วบอกว่า ไม่แบนบอทได้ไหม
โดยเอา หลักการ ของ "บุคคลที่ถูก blog ชื่อดังแห่งหนึ่งเรียกว่าเกรียน"
มาเป็น เหตุผลในการ ไม่แบนบอท เช่น บอททำให้เรามีเวลามากขึ้น บลาๆๆ
แต่ พบว่า เหล่าผู้ให้บริการเกมส์ ปฏิเสธ ข้อเสนอนั้น O.o!! โอ้ มันอะไรกันนี่

การที่เราทำอะไรกับคนหมู่มาก ย่อมมีคน ทำตัวขวางโลก หรือ ขัดแข้งขัดขาเสมอ
ดังเช่น ที่มีนักเลงคีย์บอร์ด คนหนึ่ง ที่ลงทุน ปั๊ม ID จนตัวเอง ได้เป็นทั้ง ประธาน
และรองประธาน server แห่งหนึ่ง แต่ไม่กล้ามารับตำแหน่ง เพราะมีคู่กรณี
มาดักรอตีกบาล อยู่ที่หน้าตึก UM พอคุ้ยๆ ดูประวัติ ก็พบว่ามีประวัติโชกโชน
ทั้ง hack scam ฯลฯ จนหมดคุณสมบัติของ ROLC ไป แต่ก็ไม่ ทราบว่าอะไร
มาดลใจเขา ให้ทำหน้าที่ เสมือนเป็นพรรคฝ่ายค้าน ที่ไม่ว่า ทำเรื่องอะไรก็ แถ
หาเรื่องด่าไปทั่ว ไม่ว่าจะทำอะไร ด่าได้หมด แถมยังด่าแบบ ไม่ลืมหูลืมตา
ก็นับว่าโชคดีที่ หลักฐานของ ROLC บางคนนั้น มันยังไม่เด่นชัด
ไม่งั้น คงโดนฟ้อง หมิ่นประมาท ห้าร้อยล้าน พันล้าน กับเขาบ้าง อิอิ

หน้าที่ ที่ได้รับมอบหมาย เพิ่ม ในระหว่างรับตำแหน่ง ROLC ก็มี
1. กรอง และ สรุปรายงานการประชุม ROLC อย่างเป็นทางการทุกครั้ง ตั้งแต่รับตำแหน่ง
2. เป็นคนเฝ้า บูท ตักไข่ ในงาน RO ยังหวานอยู่ เมื่อเดือน เมษายน 2548
3. คนดูแล บูทต่อภาพ จิ๊กซอว์ ในงาน AS ปันฝันเพื่อน้อง ที่ชัยภูมิ

ผลงานที่เสนอ และได้นำมาใช้จริง ในขณะ รับตำแหน่ง ROLC
1. รวม patch ให้โหลด หน้าเว็บ ( ไม่รู้ยังอยู่รึเปล่า -_- )
2. ติดตามผล ให้มีการ update ban report แบบแสดงรายละเอียด ขึ้นหน้าเว็บ

แต่จะสังเกตเห็นได้ว่า ไม่ค่อยมีคนรู้ว่า เป็นผลงานของผม และผมก็ไม่เคย
ออกมา พูดเย้วๆ ว่า ฉันทำอันโน้น ฉันทำอันนี้ นั่น ก็เพราะว่า ไม่อยากจะทำ
เพื่อ ต้องการเอาหน้า แต่ ทำเพราะ ต้องการจะทำ จริงๆ
( แต่ขอ ลงไว้หน่อยว่าทำอะไรไว้มั่ง ไม่งั้นลืม เหอ เหอ x_x )

สุดท้ายนี้ นี้ ก็อยากจะบอกว่า ทำอะไร ไม่ควรทำเพื่อหวังเอาหน้า แต่ควรจะทำ
ด้วยความรู้สึก ที่มากใจ จริงๆ มากกว่าครับ

เคยสงสัย อะไรแปลกๆ เกี่ยวกับ ชีวิตบ้างไหม
เคยสงสัย ในสิ่งที่ น่าจะมีมา ก่อน พวกเราบ้างไหม
พวกเรา ออกมาจากป่า ออกมาจากถ้ำ ได้ไม่กี่ปี ก็มีอารยธรรม
ที่ น่าจะเรียกได้ว่า เป็นหนึ่งในโลกใบนี้ แต่เคยรู้สึกบ้างไหมว่า
เมื่อเทียบกับธรรมชาติ และโลกใบใหญ่ เหล่านี้แล้ว
พวกเราก็ แทบจะไม่ต่างจากมด - ปลวกที่ เกาะอยู่บนผิวหน้าเท่านั้น

อยู่ในเมืองหลวง อยู่ในเมืองที่เราเรียกวันว่า ศิวิไลซ์
ชีวิตใน เมืองหลวง ที่มีแต่ตึกรามบ้านช่อง
อยู่กับอุปกรณ์อำนวยความสะดวก กลัวความลำบาก แก่งแย่งชิงดี
กอบโกยผลประโยชน์ แข่งขันต่างๆ นาๆ แม้แต่เพื่อนกัน
สำหรับบางคนก็ หาความจริงใจให้กันไม่ได้ รังแต่จะคอย
หาโอกาส ลอบแทง เราเข้างหลังอยู่ร่ำไป ชีวิตในเมืองหลวง
ก็ยังดำเนินไป อย่างนี้เรื่อยๆ แต่พอได้ ถอยห่างออกมา ลองดู วิถีชีวิต
ที่ยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป อาศัยธรรมชาติ
รู้จัก นำมาใช้ รู้จักทดแทนในสิ่งที่ขาดหาย ชักเริ่มสงสัยแล้วล่ะ
ว่า ชีวิตแบบไหน มันน่าจะเรียก ได้ว่าเป็นชีวิตมากกว่ากัน

อูยยย ปวดหัว เมื่อคืน ก็นั่งเล่นเกมส์ จนดึก ได้นอนนิดเดียวเอง
เสียงนาฬิกาปลุก ก็ดังแล้ว ... วันที่เท่าไหร่แล้วนะ ... 10 ธันวา 2548
ตายละวา วันนี้ ต้องไปชัยภูมิ กับพวก พี่ๆ *ROLC นี่นา

( * ROLC = Ragnarok Online Lover Club หรือที่เรียกๆ กัน
ใน server ragnarok ว่า ประธาน server ครับ คือ คนที่
อาสาเป็นตัวแทน จาก server ต่างๆ ที่ได้รับ vote ผู้เล่นอื่น
ซึ่ง เข้ามาเป็นตัวแทน พูดคุยกับ ทาง บริษัท Asia Soft และ ถกปัญหา
ที่เปิดขึ้นในเกมส์ รวมไปถึงนำเสนอ กิจกรรม หรือแนวคิดต่างๆ
เพื่อร่วมกันพัฒนา RO ให้น่าเล่นยิ่งขึ้น โดยจะมี server ละ 2 คนครับ )

รีบเก็บของ ก่อน แล้วก็ ขึ้นรถไฟ ไปลงที่ UM tower ตามที่นัดหมายไว้
ก่อนเวลา รถออก ครึ่งชั่วโมง ก็เจอ พี่ๆ ROLC server อื่นๆ มากันบางส่วนแล้ว
เมื่อคนพร้อม ของ พร้อม ก็ลุยกันได้เลย XD เย้ !
รถออกไปได้สักพัก ... "พี่บอมๆ ( คนนี้ ROLC Chaos ) พี่บลู (จนท. ของทาง AS)
ต้องอยู่คันนี้ ไม่ใช่รึครับ" พี่บอม กับพี่ ฟลุ๊ค ( ROLC Freya ) เลย ส่งวอ ถามรถอีกคัน
ใช่แล้วล่ะครับ ... พี่บลู ยังอยู่ที่ UM Tower อยู่เลย ^^!!

หลังจากวกไปรับคนที่ ตกรถ เราก็ได้เดินทางจริงๆ กันสีกที =^-^=
ออกเดินทางมาได้ พักใหญ่ๆ เอ ... ถนนทำไม ... แปลกแฮะ
ไม่เหมือนกับที่เราเคยเจอนี่นา ทุกที ถนนมัน อยู่ ติดกันทั้งไป - กลับ นี่
แล้ว ที่นี่ทำไม อีกฝั่งมันหายไปล่ะ x_x ไปได้อีกสักระยะ โอ้ โฮ
แม่น้ำอะไร ใหญ่จังเลย >.< ... ถามพี่คนขับ จึงได้ทราบว่า เป็นเขื่อนลำตะคอง
พอไป ไกลเข้าๆ ก็เริ่มจะเป็นถนนลูกรัง + ดินฝุ่นแดงๆ แล้ว นึกถึงสมัยเด็กๆ
ที่พ่อ มักจะพาไปดูที่ดิน จังเลย ตอนนั้นน่ะเกลียดมากๆ อะไรก็ไม่รู้
เบื่อก็เบื่อ ไม่มีอะไรให้ทำ ทีวิ ก็ไม่มีให้ดู มีแต่อะไรก็ไม่รู้ ไม่เข้าท่าเลย
แต่ตอนนี้ผมเริ่มเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไม ถึงจะช้าไป 15 ปีก็เถอะ -_-
ไม่แปลกใจเลยที่ ขับรถไปเรื่อยๆ ก็เจอ วัวเดินกันอยู่เต็มถนน หะ หะ หะ
กว่าจะถึง เล่นเอาซะเกือบมืดแน่ะ >.< แต่ก็ดีจังเลย ภูเขา ป่าไม้
เห็นแบบนี้แล้วคิดถึงบ้านจัง (ถึงบ้านผมจะมีภูเขา แต่ก็เป็นเด็กในเมืองนะคร้าบ)
มาเรียนที่เมืองหลวงแบบนี้ แล้ว ภูเขาสักลูก ยังไม่ค่อยจะมีเลย

พอเอาของเข้าที่พัก จัดการอะไรเสร็จแล้ว ก็กลับไป ที่โรงเรียน ที่เตรียม ไว้
สำหรับ จัดงานแบ่งปัน ไออุ่น ในวันพรุ่งนี้ ซึ่ง ในวันนี้ ก็มีการแสดง จากเด็กๆ
ให้เราได้ดูกัน ... แต่ ... ไม่สนอ่ะ หิว -_-!! หาอะไรกิน ดีกว่า พอได้มาเจอ
วิถีชีวิต ในป่าในเขา ที่แม้แต่โทรศัพท์ 1-2 Call ก็เป็นได้แค่ นาฬิกาปลุก
ได้คุยๆ กับชาวบ้าน ได้คุยกับครู ในโรงเรียน ทำให้เจอ เรื่องแปลกๆ และ
มุมมองใหม่ๆ อีกมากมาย เช่น ครู 1 คน ในโรงเรียน ที่สามารถสอน ได้ตั้งแต่
ชั้นอนุบาล ไปจนถึง ป.6 หรือ ม.3 โน่นแน่ะ แถมยังเป็นทั้ง ครู ประจำ
เป็นผู้บริหารโรงเรียน เป็น นักการภารโรง คนดูแล อาคาร สถานที่
แต่ก็ยังได้เงินเดือนแค่ตำแหน่งครู ตำแหน่งเดียว หรือ อาจจะเป็น ประโยคที่ว่า
จะซุกหุ้น หรือ CTX แล้วมันยังไง ไม่มี 30 บาทรักษาทุกโรคสิผมแย่ เอา
เจอแบบนี้เข้า ผมไม่ค่อยแปลกใจแล้ว ล่ะว่าทำไม "คนที่คุณก็รู้ว่าใคร" ถึงได้
รับความไว้วางใจ จากประชาชนระดับรากหญ้า มากมายล้นหลาม
ทั้งๆ กลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่า ปัญญาชน กลับ ด่ากันจะเป็นจะตาย อยู่ทุกวันๆ
แน่นอน อยู่ป่า ถ้าไม่มีของป่า ก็อาจจะ เรียกได้ว่า มาถึง คืนนี้ ก็เลยมีหมูป่าหัน
มาเลี้ยง เหล่าคณะ แบ่งปันไออุ่น ให้ได้ลองชิมกัน 2 ตัว ... เหนียวๆ ลื่นๆ
รู้สึกยังไงก็ไม่รู้แฮะ สงสัย อาจจะ หันยังไม่ค่อยแห้งมั้ง -_-
ตกกลางคืน ... คงเป็นกรรมของเราที่เลือกที่นอนผิด ... เหมือนอยู่ในโรงหนังเลย
รอบทิศทางจริงๆ เสียงกรน ที่ ขนาด Dolby Digital ยังอาย

และแล้วก็สว่าง เห็นคุณป้า เจ้าของที่พัก ( ไปพักแบบ โฮมสเตย์ ) หุงข้าว
ข้างๆ เตามีซังข้าวโพดอยู่ ... โอ้ ใช้ซังข้าวโพดเป็นฟืนรึนี่ เพิ่งเคยเห็น ^^!!
จัดข้าวจัดของให้เข้าที่ วันนี้ เราได้รับหน้าที่เป็นคนคุมบูท ต่อภาพ จิ๊กซอว์
ก็ยังดี ไม่ได้คุมคนเดียว มีคนช่วย ... พอถึงเวลาเริ่มงาน คนเยอะ มากๆ >.<
เปิดบูทให้คนเล่นไปเรื่อยๆ ... เอ ... ผู้ช่วยเราไปไหนว้า = =!! กว่าจะจบงาน
เล่นเอาซะหมดแรงเลย x_x แต่ลองดูๆ แล้ว โอ้ คนมากมายทีเดียว
ออกมาที่นี่ มันก็ทำให้เราได้เห็นอะไรหลายๆ อย่าง ได้เห็นในมุมมองที่แตกต่าง
ถึงแม้เป็นเวลา อันสั้น แต่ถ้าเรารู้จัก ที่จะมองสิ่งเล็กน้อย รอบๆ ตัว
ที่มักจะมองข้ามไป ให้มันมีความหมายในตัวมันเอง เราอาจจะเห็นอะไร
ที่ ไม่ควรจะมองข้าม แต่กลับถูกมองข้าม หรือ อาจจะ ได้เห็นอะไรอีกมากมาย
ที่คนทั่วไป เขามองข้ามก็เป็นได้ เดินทางร้อยลี้ดีกว่า อ่านหนังสือร้อยเล่ม
ถ้าหากเรารู้จัก ทำความเข้าใจในสิ่งที่เราเจอ ไม่ใช่สักแต่ว่า มองผ่านๆ ไป :D

สุดท้ายนี้ ก็ขอขอบคุณ บริษัท Asia Soft และ คณะนักศึกษาปริญญาโท
มหาวิทยาลัย รามคำแหง ( น่าจะในนามนี้นะครับ ) ที่ได้ร่วมกันจัดกิจกรรมดีๆ
แบบนี้ขึ้นมา ให้ผมได้มีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งในกิจกรรมครั้งนี้ ครับ

ความเดิม จากตอนที่แล้ว
... ก็ที่ทิ้งท้ายไว้ จากตอนที่แล้วน่ะล่ะครับ หะ หะ หะ
ใครเาถูกกันบ้างเอ่ย ไม่ยากใช่ไหมล่ะ ...
(จะมีใครอ่านมั่งไหมน้า >.< ~ )
ดองตอนใหม่นานไปหน่อย เรื่องตอนเดือนตุลาคม เล่าตอนเดือนธันวา

อธิบาย : กีฬาเกียร์ : กีฬาที่จัดแข่ง เฉพาะ คณะวิศวกรรมศาสตร์
โดยมี คณะวิศวะ ของแต่ละที่ มาแข่งกีฬากัน ... ช่างมันเถอะ
(อธิบายความไม่เก่ง ขออภัยด้วยครับ -_- )

หลังจากที่ สอบ Final เสร็จ ก็หนีกลับบ้าน ทันทีทันใด
อาศัยว่า มันมี msn ก็เลย สามารถ ทำ assignment กับเพื่อนๆ
ที่มานั่งปั่นกันที่มหาลัยได้ แต่ ... ให้ตายเถอะ มีงานกีฬาทั้งที
ขอแวะๆ ไปดูหน่อยละกัน ยังไง เราก็ เด็กวิศวะ นี่นา
เพื่อนๆ เราก็เรียนวิศวะ ที่นี่เยอะ พอดู ก็เลยถ่อสังขาร ไปเดินเล่น

เข้าไปเดิน ในคณะวิศวะ ของ มหาลัยเชียงใหม่ได้นิดหน่อย
เจอ คนกลุ่มนึงเดินมา อ้าว แย่ล่ะ พี่ staff เชียร์ นี่หว่า โดนตามแน่เลย
เอ๊ะ เดี๋ยวสิ เราอยู่ปี 2 แล้วนี่!! แล้วนี่ ก็ มช. นะเว้ย >.<
เลยเดิน ดี๊ด๊า เข้าไปทักทาย เหล่าพี่ๆ (พอดีจะมาหาเพื่อน แต่ไม่เจอสักคน)
และแล้ว หน้าที่คนนำทางจำเป็น ก็ได้เริ่มต้นขึ้น แล้ว (ยังไงหว่า)
ตอนนี้ ก็เลยติดสอบห้อยตาม กับนักกีฬา กรีฑา ลาดกระบัง ฮา ฮา
กองทัพ เดินด้วยท้อง ยังไงก็ต้องกิน ก็ลากไปกินข้าวที่ อมช. ก่อน
เสร็จแล้ว เอาตารางแข่งมาดู โอ้ แข่งเย็น จนถึง 5 ทุ่มเลยเรอะ

สภาพสนามแข่งวิ่ง ... เป็นสนามดิน ซึ่งคืนก่อน ฝนตก t(- - t )
ครับ สนามวิ่ง ระดับมาตราฐาน ได้ลู่ ทั้งนุ่ม ทั้งลื่น มีหญ้า ขึ้นประปราย
กว่าจะประกาศ ชื่อนักกีฬาแต่ละคน แต่ละรายการ ฉุกละหุกมากๆ
แต่พี่สาว ชมรมกรีฑา น่ารักชะมัด อ้างซ์ วันแรก รอบคัดเลือกกว่าจะแข่งเสร็จ
เล่นเอานักกีฬาหลับไป กันตั้งหลายรอบ หะ หะ หะ ห้าทุ่มกว่าแน่ะ
ก็เลย พากันไปกินข้าวต้ม แถวๆ หลังมอ ... พี่ๆ เขาฮือฮากันใหญ่
เพราะว่าร้านที่ไปกินเขาใช้ ข้าวหอมมะลิ มาทำข้าวต้ม ... เอ ...
ผมว่ามันไม่น่า จะฮือฮา ตรงไหนแฮะ หรือว่า เราชินกับแบบนั้น x_x
กินข้าวกินปลา เสร็จแล้วก็กลับมาปั่น assignment ต่อ จนเกือบสว่าง
ก็เข้าโลง เอ้ย เข้านอน ตื่นเช้ามาอีกที ก็เที่ยงแล้ว (ยังไงฟะ)

ครับ ก็ถ่อสังขารไปที่เดิม นั่นล่ะ กลางวัน ยังไม่ค่อยมี อะไรเท่าไหร่
ก็เดินไป ดู เพื่อนๆ ที่แข่งอย่างอื่นไปเรื่อยๆ ดู นก ดูไม้ ดู สาวๆ
มองๆ พี่สาว หะ หะ หะ พอหัวค่ำหน่อย พอดีว่าเห็น ป้าย twilight zoo
ของสวนสัตว์เชียงใหม่ เลยชวนพรรคพวก เข้าไปดู กันสักหน่อย
ตอนแรก นึกว่าค่าเข้าจะถูกๆ ... หัวละ 200 ครับ .. ได้ไปดูแพนด้าด้วย
มีรถบริการพาวนๆ ไปรอบๆ ด้วย บรรยากาศก็ ok ครับ แต่ 200 นี่
ราคาไม่เอื้ออำนวยต่อนักศึกษาไส้แห้งเลย ก็ยังดีครับ ได้ของติดไม้ติดมือ
กลับมา หน่อยนึง ... เยื่อไผ่ตง อาหารแพนด้า วิทยากร ถามว่า ถ้าให้เอาไหม
ตอนอย่างไม่ทันคิด เอาครับ ... (จะเอามาทำไมว้า -_- ) รถวนครบรอบ
ก็กลับเข้าไป ดูกีฬาต่อ ... นับว่าเป็นที่เชิดหน้าชูตาครับ
แข่งกรีฑาหญิง ลาดกระบัง กวาดเหรียญ ทองแทบจะทุกรายการ
มหาลัยอื่น วิ่งเสร็จ เป็นลมบ้าง ให้เพื่อนช่วยหามบ้าง มีแต่ที่นี่ล่ะ
วิ่งเสร็จ ก็เดินระรื่น เตรียมแข่งรายการต่อไป ... -_-!!
แม้เหรียญ จาก กรีฑาชายจะได้น้อย แต่ ฝั่งหญิง ไม่น้อยเลย
แน่นอน เราก็ต้องกลับไปทำ assignment ต่อ น่ะสิ แง๊ >.<

วันสุดท้ายแย้ว ... วันนี้ ไม่ตื่นสายแล้วครับ ตื่นมาบ่าย 4 เลย
ก็ยังคงไป งานกีฬาต่อ อีก วันนี้เปลี่ยนสถานที่ครับ จากสนามแดง
เปลี่ยนไปเป็น อ่างแก้ว เพราะว่า พิธี ปิดเขาจัดที่ศาลาอ่างแก้ว ^^
ก็เจอ เพื่อนๆ ปีเดียวกันนี่ ล่ะ จะได้คุยกันได้เฮฮา หน่อย :D
วันนี้ ข้าวเย็นฟรี เย้ ~ มีประกวด miss gear ด้วยครับ มีอยู่คำถามนึง
ไม่เข้าใจว่า คงตั้งคำถาม มันคิดได้ยังไง ถ้าไปติดเกาะร้าง 1 เดือน
ระหว่าง อุนจิ แตงกวา กล้วยหอม จะเลือกอยู่กับอะไร ... ส่วนคำตอบ
ผมไม่ทราบครับ ^^!! พอดีไม่ได้อยู่ ดูตอนที่เขาตอบ แหะ แหะ
แบบว่าจะ ชวนเพื่อนๆ ขึ้นไปอ่างกาแล น่ะครับ โบกสองแถวไปกัน
เพื่อนมันบ่น แพงๆ ... พอขึ้นไป ก็ไม่มีใครบ่นแล้ว :D
ขาลง เดินมาได้สักนิด มีรถกระบะ ลงมาพอดี ... เพื่อนผมมันโบกครับ
ก็เลย ไม่ต้องเดินลง แหะ แหะ แหะ ขอบคุณคร้าบ =/|\=
ก็เลยพาๆ กันไปเดินเล่นแถวหลังมอ ครับ มีการไปดูดวง ดูอะไรด้วย
แต่ว่าเรื่องแบบนี้นะครับ ต่อให้ดวงชะตาฟ้าลิขิตดีแค่ไหน
ถ้าเราทำตัวไม่ดี มันก็ ไม่มีทางดีได้ครับ ^^
หลังจากนั้น ผมก็ตามกลุ่ม เพื่อนๆ กลับไปสังสรรค์ กันที่ ที่พักนักกีฬา
อยู่ตั้ง ไกลแน่ะ ที่นงที่นอน ก็ไม่มี หนาวครับ >.<
สุดท้าย เลยได้ป่วยเป็นของแถมฮะ ไปหาหมอ หมอบอก เกิดจาก
ร่างการสะสมความเครียด แล้วก็พักผ่อนไม่พอ ก็เลยเป็นครับ

เหลือบไปมองวันที่ ... อ๊ะ ... เอ ... รู้สึกเหมือนกับว่า เพิ่งส่งค่าใช้จ่าย
รายสัปดาห์ ให้พ่อไป ใน mail ตอนวันพ่อ ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาอยู่เลย
แป๊บเดียว ปีนึงแล้วหรือนี่ เร็วจัง >.<
... เวลา ผ่านไป เหมือน สายน้ำที่ไม่ไหลย้อนกลับนะครับ ใช้ให้คุ้มล่ะ ^^
~เฮ


edit @ 2005/12/05 22:31:06